:: พระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พุทธศักราช 2523 ::

พระราชบัญญัติ ราชทัณฑ์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2523

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2523
เป็นปีที่ 35 ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยราชทัณฑ์ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตรา พระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอม ของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา 1 พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติ ราชทัณฑ์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2523"

มาตรา 2 พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป

มาตรา 3 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น มาตรา 22ทวิ แห่งพระราชบัญญัติ ราชทัณฑ์ พุทธศักราช 2479

" มาตรา 22ทวิ ในกรณีที่เจ้าพนักงานเรือนจำสั่งให้นักโทษเด็ดขาดออกไปทำงาน สาธารณะนอกเรือนจำ ให้อธิบดีแต่งตั้งคณะกรรมการคณะหนึ่งไม่น้อยกว่าสามคนเป็นผู้พิจารณา คัดเลือกนักโทษเด็ดขาดซึ่งเหลือโทษจำคุกไม่เกินสองปี เพื่อทำงานสาธารณะตามมาตรานี้
นักโทษเด็ดขาดซึ่งต้องโทษในลักษณะความผิด ดังต่อไปนี้ไม่อยู่ในข่ายได้รับการพิจารณา คัดเลือกตามวรรคหนึ่ง

(1) ความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาทและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

(2) ความผิดต่อความมั่นคงของรัฐภายในราชอาณาจักร

(3) ความผิดต่อความมั่นคงของรัฐภายนอกราชอาณาจักร

(4) ความผิดตามกฎหมายว่าด้วยยาเสพติดให้โทษ

ลักษณะของงานสาธารณะ การแต่งตั้งกรรมการ การส่งและการงดส่งนักโทษเด็ดขาด ออกไปทำงานสาธารณะนอกเรือนจำ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนด ในกฎกระทรวง"

มาตรา 4 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (8) ของ มาตรา 32 แห่งพระราชบัญญัติ ราชทัณฑ์ พุทธศักราช 2479
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย พระราชบัญญัติ ราชทัณฑ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2520
"(8) นักโทษเด็ดขาดที่ ส่งออกไปทำงานสาธารณะนอกเรือนจำตาม มาตรา 22ทวิ ให้ได้ลดวันต้องโทษจำคุกลงอีกไม่เกินจำนวนวันที่ทำงานสาธารณะนั้นและอาจได้รับรางวัลด้วย ก็ได้ ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง"

มาตรา 5 ให้ยกเลิกความใน มาตรา 43 แห่งพระราชบัญญัติ ราชทัณฑ์ พุทธศักราช 2479 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม โดย พระราชบัญญัติ ราชทัณฑ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2520 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

" มาตรา 43 นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการพักการลงโทษตาม มาตรา 32 (5) หรือ นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้ลดวันต้องโทษจำคุกตาม มาตรา 32 (6) หรือ (8) และถูกปล่อยตัวไป ก่อนครบกำหนดโทษตามหมายศาลในขณะนั้น ต้องปฏิบัติตนโดยเคร่งครัดตามเงื่อนไขที่กำหนด ไว้สำหรับความประพฤติของตน ถ้าไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขนั้นข้อหนึ่งข้อใดนักโทษเด็ดขาดผู้นั้น อาจถูกจับมาอีกโดยมิต้องมีหมายจับหรือหมายจำคุกและนำกลับเข้าจำคุกต่อไปตามกำหนดที่ยัง เหลืออยู่และให้ผู้มีอำนาจสั่งการพักการลงโทษตาม มาตรา 32 (5) หรือการลดวันต้องโทษ หรือถอนการลดวันต้องโทษจำคุกที่ยังเหลืออยู่ และจะลงโทษทางวินัยอีกด้วยก็ได้"

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

ส. โหตระกิตย์

รองนายกรัฐมนตรี

*หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เพื่อเพิ่มกิจกรรมของ การฝึกอบรมและใช้แรงงานนักโทษเด็ดขาดขึ้นมาอีกลักษณะหนึ่ง ให้เกิดประโยชน์แก่กิจการ สาธารณะ และเกิดประโยชน์แก่นักโทษเด็ดขาดด้วย อีกทั้งเป็นการจูงใจให้นักโทษเด็ดขาด ประพฤติดีอยู่ในระเบียบวินัย มีความอุตสาหะ ตั้งใจรับการศึกษาอบรมและทำงานแข็งขันขึ้น สมควรให้นักโทษเด็ดขาดออกไปทำงานสาธารณะนอกเรือนจำโดยให้ได้ลดวันต้องโทษจำคุกไม่ เกินจำนวนวันที่ออกไปทำงานสาธารณะนั้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น
(ร.จ. เล่ม 97 ตอนที่ 14 หน้า 1 1 กุมภาพันธ์ 2523)