พระราชบัญญัติราชทัณฑ์
พุทธศักราช 2479 (ต่อ6)
*มาตรา 43
นักโทษเด็ดขาดซึงได้รับการพักการลงโทษ ตามมาตรา 32 (5) หรือนักโทษเด็ดขาดซึ่ง
ได้ลดวันต้องโทษจำคุก ตามมาตรา 32 (6) หรือ (8) และถูกปล่อยตัวไปก่อนครบกำหนดโทษตามหมายศาลใน
ขณะนั้น ต้องปฏิบัติตนโดยเคร่งครัด ตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้สำหรับความประพฤติของตน
ถ้าไม่ปฏิบัติ ตามเงื่อนไขนั้นข้อหนึ่ง ข้อใด นักโทษเด็ดขาดผู้นั้นอาจถูกจับมาอีกโดยมิต้องมีหมายจับ
หรือหมายจำคุก และนำกลับเข้าจำคุก ต่อไป ตามกำหนดโทษที่ยังเหลืออยู่ และให้ผู้มีอำนาจสั่งการพักการลงโทษตามมาตรา
32 (5) หรือการลดวันต้องโทษจำคุกตามมาตรา 32 (6) หรือ (8) สั่งถอนการพักการลงโทษ
หรือถอนดารลดวันต้องโทษจำคุกที่ยังเหลืออยู่และจะลงโทษทางวินัยอีกด้วยก็ได้
หมวด
11
การตรวจเรือนจำ
มาตรา 44
รัฐมนตรีมีอำนาจตั้งคณะกรรมการเรือนจำและกำหนดอำนาจหน้าที่ ของคณะกรรมการในการตรวจพิจารณากิจการของเรือนจำและให้คำแนะนำแก่เจ้าพนักงานเรือนจำ
คณะกรรมการนี้มีจำนวนไม่เกิน
5 นาย ซึ่งจะได้แต่งตั้งจาก
(1) ข้าราชการตุลาการสังกัดกระทรวงยุติธรรม
(2) ข้าราชการสังกัดกระทรวงธรรมการ
(3) ข้าราชการสังกัดกระทรวงเกษตราธิการ
(4) ข้าราชการสังกัดกระทรวงการคลัง
(5) ข้าราชการสังกัดกระทรวงการต่างประเทศ
(6) เจ้าพนักงานแพทย์
(7) เจ้าพนักงานอัยการ
และ
(8) ข้าราชการ
หรือบุคคลอื่นตามแต่รัฐมนตรีนุเห็นสมควร
หมวด 12
ความผิดเกี่ยวกับเรือนจำ
มาตรา 45
ผู้ใดเข้าไปในเรือนจำโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ก็ดี หรือบังอาจรับจากหรือส่งมอบแก่ผู้ต้องขัง
นำเข้ามา หรือเอาออกไปจากเรือนจำซึ่งเงินหรือสิ่งของต้องห้าม โดยทางใดๆ อันฝ่าฝืนระเบียบหรือข้อบังคับของเรือนจำก็ดี
ผู้นั้นมีความผิด ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 500 บาท หรือจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือทั้งจำทั้งปรับ
ถ้าผู้กระทำผิดเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เกี่ยวข้องกับเรือนจำ
หรือกรมราชทัณฑ์ให้เพิ่มโทษเป็นทวีคูณ เงินหรือสิ่งของต้องห้ามที่นำเข้ามาในเรือนจำโดยฝ่าฝืนบทมาตรานี้
ให้ริบเป็นของแผ่นดิน
มาตรา 46
บุคคลใด ได้รับมอบหมายโดยข้อสัญญาให้การทำการงานของเรือนจำและได้รับผู้ต้องขัง
ไว้ในความควบคุม เพื่อทำการงานนั้น การทำให้ผู้ต้องขังหลบหนีไป โดยเจตนาหรือประมาท
ให้ถือว่ามีความ ผิดตามมาตรา 168 และ169 แห่งกฎหมายลักษณะอาญา แล้วแต่กรณี
ลักษณะ 2
ทัณฑนิคม
มาตรา 47 รัฐมนตรีมีอำนาจตั้งทัณฑนิคมเพื่อควบคุมและดำเนินการฝึกอบรมนักโทษเด็ดขาดในขั้นถัดจาก
เรือนจำต่อไป และมีอำนาจที่จะยุบเลิกทัณฑนิคมนั้น การตั้งและยุบเลิกทัณฑนิคมให้ประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาในการประกาศตั้งตั้งให้กำหนดเขตของทัณฑนิคมไว้โดยชัดเจน
มาตรา 48
นักโทษเด็ดขาดคนใดมีคุณสมบัติดังจะกล่าวต่อไปนี้ อาจถูกส่งไปอยู่ทัณฑนิคม
1) เป็นผู้ประพฤติดี
2) มีความอุตสาหะ
3) มีความสามารถโดยแสดงให้เห็นผลดีในการศึกษาและการงาน
นักโทษเด็ดขาดเช่นนี้ต้องรับโทษในเรือนจำมาแล้วไม่น้อยกว่า
1 ใน 4 ของกำหนดโทษ
แต่โทษที่เหลือต้องไม่น้อยกว่า 2 ปี หรือถ้าเป็นโทษจำคุกตลอดชีวิตต้องรับโทษมาแล้วไม่น้อยกว่า
7 ปี
เมนูหลัก
ผู้บัญชาการเรือนจำ
:: 
โทรทัศน์
หนังสือพิมพ์
เรือนจำ 
กระทรวงต่างๆ
ตรวจผลเสี่ยงโชค 
กฎหมาย 
บริการข้อมูลอื่นๆ
สถานีวิทยุ